24 اسفند مصادف با شب چهارشنبه سوری آیین باستانی ایرانیان نیز در سراسر کشور در کنار برگزاری این مراسم، شاهد اعتراضلت پراکنده بودیم.

تاکتیک دستگاههای تبلیغاتی رژیم در تمام این مراحل کم اهمیتی و عدم بازتاب این اعتراضات بود.

به این ترتیب پرونده نفس گیر اعتراضات سبزها علیه حکومت در سالی که موسوی آن را سال صبر و استقامت نامیده بود باافتخار بسته شد تا همه منتظر تحولات سال بعد باشند.

17 اسفند مصادف با روز جهانی زن بود که برخی تشکلهای زنان، زنان و مردان را دعوت به بزرگداشت این روز و برگزاری تجمعات اعتراضی کردند. شورای هماهنگی راه سبز امید نیز ازین دعوت حمایت به عمل آورد. این در حالیست که در 16 اسفند 89 سایت نزدیک به میر حسین موسوی خبر ناپدید شدن میرحسین موسوی و کروبی و همسران آنها را منتشر کرد..

به این ترتیب  تعدادی از شهرهای ایران در اعتراض به ناپدید شدن موسوی و کروبی در این روز شاهد اعتراضات وسیع بود. در این روز در خيابانهاي تهران نیز تجمعات مختلفي  شكل ميگرفت .جمعيت شعار ميدادند : مرگ بر ديكتاتور ، موسوی کروبی آزاد باید گردند .

شیراز ، بابل ، مشهد ، کرمانشاه ، رشت و چند شهر دیگر نیز شاهد موج نا آرامی بود.

تظاهرات  ده اسفند  با توجه به محدودیت های صورت گرفته ارتباطی برای موسوی و کروبی با هدایت شورای هماهنگی راه سبز امید انجام گرفت.

خبرگزاری فرانسه در باره تظاهرات 10 اسفند نوشت در تهران نیروهای امنیتی بطرف تظاهرکنندگان ضدحکومتی که شعار مرگ بر دیکتاتور سر می دادندگاز اشک آور شلیک کردند.

بنا به این گزارش تظاهرکنندگان و نیروهای امنیتی در در نزدیکی دانشگاه تهران و برخی از قسمت های پایتخت، از جمله میدان آزادی درگیر شدند...

به گزارش خبرگزاریها، تظاهرکنندگان همچنین در نزدیکی میدان آزادی با نیروهای یگان ویژه درگیر شدند. این درگیری بصورت جنگ و گریز ادامه داشت.

خبرگزاری فرانسه همچنین از اعتراض در مشهد و دستگیری ده نفر خبر داد.

اينبار به نسبت قبل تراكم نيروهاي سركوبگر بيشتر بود و بگير و ببند براي ايجاد ترس و جنگ رواني پر رنگ تر بود.

در سالگرد تظاهرات میلیونی حماسی مردم تهران در 25 خرداد 88 مردم یاد این روز را نیز گرامی داشته و به خیابانها آمدند. طبق معمول قبل از آن صدها نیروی امنیتی و انتظامی سرتاسر حد فاصل میدان امام حسین تا آزادی را به اشغال خود در آوردند.

در این روز صد ها تن از مردم در نخستین سالگرد شهدای راه آزادی از ساعت 4 بعد از ظهر در حد فاصل میدان انقلاب تا آزادی دست به راهپیمائی زدند اما حجم حضور نیروهای امنیتی به قدری زیاد بود که بخش اعظم جمعیت در داخل پیاده رو ها محبوس شده بودند.

در این روز تعدادی از جوانان سبز به سمت افرادی که مشغول فیلمبرداری از مردم تظاهرکننده بودند حمله بردند و آنها را به سمت خیابانهای اطراف فراری دادند.

24 اسفند مصادف با شب چهارشنبه سوری آیین باستانی ایرانیان نیز در سراسر کشور در کنار برگزاری این مراسم، شاهد اعتراضلت پراکنده بودیم.

تاکتیک دستگاههای تبلیغاتی رژیم در تمام این مراحل کم اهمیتی و عدم بازتاب این اعتراضات بود.

به این ترتیب پرونده نفس گیر اعتراضات سبزها علیه حکومت در سالی که موسوی آن را سال صبر و استقامت نامیده بود باافتخار بسته شد تا همه منتظر تحولات سال بعد باشند.

در این روز قراخوانی برای بزرگداشت هفتم صانع ژاله و محمد مختاری برگزار شد و جمعی از دانشجویان سبز که قصد داشتند مصادره جنازه صانع از سوی عوامل امنیتی را مورد اعتراض قرار دهند در آمفی تئاتر دانشکده هنر محاصره و محبوس شدند. با این حال در چند شهر از جمله شیراز تظاهرات هایی بر پا شد که طبق معمول نیروهای ضد شورش در حجم انبوه برای مقابله با معترضان به صحنه آمدند. در این روز شیراز یک شهید به نام حامد نورمحمدی تقدیم جنبش کرد.

اينبار به نسبت قبل تراكم نيروهاي سركوبگر بيشتر بود و بگير و ببند براي ايجاد ترس و جنگ رواني پر رنگ تر بود. جوانان تاكتيك عوض كرده و براي اينكه بتوانند به حركتهاي اعتراضي ادامه دهند و به دست ماموران گرفتار نشوند، با شيوه جدید در دسته هاي چند صد نفره در نقطه اي شروع به شعار دادن و بر پايي تجمع ميكردند و به مجرد حمله مزدوران پراكنده شده و در نقطه اي ديگر تجمع را شكل ميدادند

قرار بود تظاهرات این روز ساعت 4 عصر آغاز شود. در حالیکه سایت های حکومتی ساعت 5 عصر به تمسخر تعداد اندک تظاهرکنندگان سبز می پرداختند با انتشار تصاویر راهپیمائی عظیم مردم فردای آن روز نظام سیستم تعادل عصبی خود را به شدت از دست داد بطوریکه در مجلس به سر دادن شعار علیه موسوی و کروبی مبادرت و برای آنها حکم اعدام درخواست شد. همچنین عوامل حکومت طی یک سناریو موسوم به شهید سازی از بین مخالفان دست به تبلیغات وسیع برای تهییج جامعه زد که طی آن تا چند روز تجمعات افراطیون مقابل منزل موسوی و کروبی با هدایت عوامل نظام صورت گرفت.